Kolonel Eddy Blondeel, de man die algemeen als de stichter van het regiment paracommando wordt gewaardeerd, heeft zijn eigen straatnaam in Diest. Het is overigens een erg toepasselijk gesitueerde straat voor deze bijzondere figuur. De oprijlaan vanaf de Leuvensestraat naar de site van de citadel tot aan de groene inrijpoort van het domein heet voortaan officieel Kolonel Blondeellaan. De beslissing van de gemeenteraad is mede een gevolg van een voorstel van KTSA, de vereniging die het DNA van de para’s in Diest laat overleven.
De volgende weken en maanden zullen een aantal jonge ondernemingen zich, al dan niet tijdelijk, vestigen in de courtines van de citadel. Die hebben uiteraard nood aan een duidelijk adres en tot op heden was dat niet meteen het geval. Gemakkelijkheidshalve werd “citadel zonder nummer – Leuvensestraat – Diest” gebruikt maar dat was niet meteen handig. Daar komt dus verandering in.
Wie was kolonel Edouard Blondeel?
Kolonel Eddy Blondeel was een bijzonder intelligente, humoristische en aimabele man met een duidelijke visie en een ijzersterk doorzettingsvermogen. In het boek “Van SAS tot Special Forces Group” maakt voorzitter van het redactiecomité kolonel Tom Bilo duidelijk dat Eddy Blondeel terecht als de grondlegger van het regiment paracommando mag aanzien worden. Blondeel speelde ook een prominente rol bij de bevrijding van België in wereldoorlog II. De man maakte geen opportunistische compromissen en dat heeft hem allicht een bevordering tot generaal gekost.
Een uitspraak die Eddy Blondeel typeert:
Hij die de geschiedenis negeert is een wees uit het verleden, verbijsterd in het heden en verward in de toekomst.
Eddy Blondeel werd in 1906 geboren in Gent. Hij was bijzonder sportief tijdens zijn jeugd en hij was ook een gepassioneerd lid van de scouts.
Blondeel deed ingenieurstudies aan de universiteit van Gent. Hij bekwaamde zich ook in buitenlandse talen. Na zijn legerdienst werkte hij een tijdje als ingenieur maar uiteindelijk ging hij terug studeren. Hij zou met onderscheiding zijn diploma als tandarts behalen aan de universiteit van Brussel. Dat leverde hem ook een beurs op om een doctoraat te volgen aan de Northwestern University in Chicago.
Tijdens zijn verblijf in de VS brak WO II uit. Blondeel werd gevraagd om naar Quebec in Canada te gaan. De Belgen die in Noord-Amerika leefden werden daar voorbereid om mee te gaan vechten tegen de Duitse bezetters. Blondeel kwam aan het hoofd van die compagnie te staan. In 1942 vertrokken ze naar Engeland waar de ganse compagnie zich aanmeldde als vrijwilliger voor de Belgian Independent Parachute Compagny. De totstandkoming van die compagnie is een complex proces geworden maar uiteindelijk werd Blondeel, met wat dan een Belgische SAS brigade was, geparachuteerd in de Franse Ardennen. Hij zou daar een zeer belangrijke rol gaan spelen bij het ophouden en saboteren van de Duitse troepen.
Het is daar dat een van de meest hilarische passages in zijn carrière plaats vindt. De Belgische overheid had namelijk besloten dat de SAS brigade van Blondeel niet als eerste de grens mocht oversteken en als bevrijders konden worden aanzien. Die eer zou volgens de politiek blijkbaar aan de brigade Piron moeten toekomen. Opperbevelhebber MCLeod vond dat ook een vreemd beslissing maar hij hield er zich wel aan. Tot Blondeel de situatie beu werd en een van zijn officieren, luitenant Renkin, opdroeg om contact te maken met de Belgische weerstand. Die moest daarvoor echter de grens oversteken. Toen dat gebeurd was vroeg Blondeel aan McLeod om samen met een peloton soldaten gedropt te worden bij Renkin om die te helpen. McLeod merkte op dat de dropzone in België lag waarop Blondeel antwoordde dat hij dat niet gemerkt had. McLeod antwoordde dat hij het in dat geval ook niet echt gemerkt had en liet de dropping toe.
De mannen van Blondeel gingen in België meteen samenwerken met de weerstand. Zijn peloton zou nog op verschillende fronten een zeer belangrijke rol gaan spelen. Ze hebben onder meer de arrestatie van Joachim Von Ribbentrop op hun palmares. Eddy Blondeel werd gedurende zijn militaire loopbaan tot luitenant-kolonel gepromoveerd maar hij zou nooit generaal worden, allicht omdat een aantal politici dat niet wilden.
In 1947 gaat Eddy Blondeel opnieuw als ingenieur aan de slag bij papierfabrikant Wiggins Teape. In 1981 gaat hij op pensioen. Hij is dan 75 jaar oud. In 2000 overlijdt Eddy Blondeel op 94-jarige leeftijd.