Dading met trage wegen-activist in Aarschot leidt naar ethisch-democratische onrechtvaardigheid

Het stadsbestuur van Aarschot heeft op donderdag 22 januari een dading goedgekeurd met ambtenaar en trage wegen-activist Marc Van Damme en Rudolphe Deckers. De stad zal Van Damme en Deckers ongeveer 1,65 miljoen euro betalen. In ruil stopt hij, althans tijdelijk, de gerechtelijke procedures tegen de stad en de invordering van boetes bij de stad.

De dading bevriest de kosten van de procedures en boetes uit het verleden. Maar daarmee is de rekening niet helemaal rond. De stad moet een reeks trage wegen in versneld tempo onderhouden of regulariseren. Daarvoor werft Aarschot een extra personeelslid aan en gaat het bestuur intenser beroep doen op IGO. Ook daar hangt uiteraard een kostenplaatje aan.

Wet van 1841 ondertussen geactualiseerd

Marc Van Damme heeft een stevige reputatie op het vlak van gerechtelijke procedures over trage wegen tegen openbare besturen. Ieder weekend trekt hij zijn wandelschoenen aan om oude wandelwegen te verkennen die hij opspoort op oude stafkaarten. Veel van die wegen bestaan ondertussen niet meer en in een aantal gevallen zijn ze ook niet officieel afgeschaft. Marc Van Damme baseert zich in zulke gevallen op de Wet op Buurtwegen van 10 april 1841 om het herstel van die wegen te eisen. Jawel, een wet die bijna zo oud is als het land zelf, maar nooit werd aangepast aan de realiteit van vandaag. Ondertussen heeft de provincie Vlaams-Brabant wel een reglement op de buurtwegen gepubliceerd. Dat dateert van 2009. Vorig jaar werd ook het nieuwe decreet op de Buurtwegen van kracht. Dat decreet zal eisen zoals die van Van Damme bijna niet meer mogelijk maken.

Ook procedures tegen andere gemeenten

De milieuactivist woont in Nieuwrode, deelgemeente van Holsbeek. Hij spande in het verleden al procedures aan tegen zijn eigen gemeentebestuur maar ook in Lubbeek, Bertem, Huldenberg, Bierbeek en Kortenberg kregen ze te maken met de klachten van Marc Van Damme. Vaak wint hij die zaken maar in Glabbeek kreeg hij vorig jaar ongelijk van de vrederechter. Daar eiste hij de heropening van een oude wandelweg die dwars door een fruitbedrijf in Attenrode-Wever liep. De activist kreeg de steun van Samen Groen maar voor de rechter gingen ze samen de boot in. De eisers kregen een rekening van meer dan 4.600 euro gerechtskosten toegestuurd.

Procedure sleept aan van 2007

In Aarschot dateert de eerste betwisting al van 2007. Van Damme eiste ondertussen het herstel van  bijna 100 trage wegen, hoofdzakelijk in Langdorp en in Rillaar maar ook in Gelrode. In 2011 trok hij naar de rechtbank en in 2014 kreeg hij in bijna alle procedures gelijk. Het stadsbestuur ging in beroep maar de opgelegde dwangsommen zijn ondertussen wel opeisbaar en de boetes blijven oplopen bij niet betaling.

Twee jaar geleden provisioneerde het stadsbestuur een bedrag van 1,3 miljoen euro in de begroting. Dat stopt echter de oplopende boetes en intresten niet. Daarom is nu dus een dading van 1,65 miljoen euro gesloten waarmee die waterval aan oplopende kosten voor de periode 2015-2019 wordt gestopt.

Maar daarmee is de zaak niet geregeld. Aarschot moet het herstel of de regularisatie van een aantal trage wegen ook effectief  aanpakken. Marc Van Damme heeft aangegeven dat hij een pauze inlast tot midden 2020 om dat mogelijk te maken. Het stadsbestuur werft een extra personeelslid aan en gaat intenser samenwerken met IGO. Ondertussen loopt de beroepsprocedure bij het Hof van Beroep in Brussel.

Gwendolyn Rutten was bevoegde schepen

Er is ook een saillant politiek aspect aan de zaak. Huidig burgemeester Gwendolyn Rutten was in de periode van de gerechtelijke procedures schepen van Mobiliteit en Openbare Werken in Aarschot. De huidige burgemeester was dus bevoegd voor de materie. Ze heeft er, samen met het toenmalige bestuur, voor gekozen om de zaak voor de rechtbank uit te vechten. Er waren ook andere mogelijkheden. Een aantal trage wegen konden al eerder hersteld worden. Waar dat niet meer mogelijk was kan het bestuur kiezen voor een afschaffing of een alternatieve route. Die opties moeten dus nu versneld worden opgestart. Maar het kost wel minstens 1,65 miljoen euro extra.

Afschaffen van trage wegen kan overigens veel vlotter sinds 1 september 2019. Toen werd het nieuwe decreet op de Buurtwegen van kracht. Dat laat toe om oude wandelwegen waarvan de functie compleet achterhaald is, snel teniet te doen.

Overigens vallen niet alle disputen onder de dading. Onder meer in Gelrode staan nog een aantal dossiers open. Een daarvan is de zogenaamde Sentier 53, de waardevolle verbinding naar Scherpenheuvel, op de grens van Nieuwrode en Aarschot. Dat pad wordt de laatste jaren omgeploegd en daardoor ontstaat erosie. Het is echter ook een onderdeel van het herstel van de trage bedevaartwegen naar Scherpenheuvel. Op het kaartje zie je eerst de huidige toestand geprojecteerd op de oude kaart, daaronder zie je enkel de vroegere situatie.

Je kan onze ethische bezwaren lezen na het plannetje

foto’s http://www.tragewegen.be

Ethisch aspect

De dading van de trage wegen-activist bezorgen Marc Van Damme en zijn kompaan een bedrag van 1,65 miljoen euro in persoonlijke naam. Strikt juridisch zal dat allicht correct kunnen onderbouwd worden. Er is echter een dubieus ethisch aspect aan de zaak. Van Damme hanteert al jarenlang een goed uitgedachte systematiek om een zaak van publiek belang aan te klagen. Trage wegen worden meer en meer beschouwd als een belangrijke schakel voor een leefbare omgeving op mensenmaat. In een aantal gevallen is dat echter ook pure kafka. Een aantal trage wegen zijn al decennialang in onbruik of hebben een andere bestemming gekregen. In het geval van Aarschot leiden de eisen van een privé persoon ertoe dat 1,65 miljoen euro gemeenschapsgeld moet betaald worden aan de eiser, terwijl zijn aanklacht gaat over een zaak van publiek belang. Er kan toch maar moeilijk beweerd worden dat Marc Van Damme persoonlijk schade lijdt door het feit dat een paar honderd trage wegen niet onderhouden of reglementair correct werden verplaatst of geschrapt. Dat kan echter wel beweerd worden van de gemeenschap, zeker in het huidige maatschappelijke gedachtengoed. Het lijkt dan ook billijk dat dergelijke vergoedingen ook terug keren naar het publiek domein, bijvoorbeeld om de bewezen schade in casu te herstellen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.