Het zuidwestelijk Romeinse grafveld van de vicus van Tienen is een archeologische site van uitzonderlijk belang. Meer dan drie eeuwen lang hebben de inwoners van Romeins Tienen hier hun doden begraven. Er zijn zo’n 1400 graven onderzocht, verspreid over een oppervlakte van meer dan 5 hectare. Dat is meteen ook het grootste onderzochte Romeinse grafveld in de Benelux.
De technologie evolueert echter snel en dat maakt het mogelijk om nog veel meer informatie te vinden over de mensen die daar begraven liggen. Vorige week heeft een team van professor Maarten Larmuseau van de KU Leuven DNA-onderzoek uitgevoerd op stalen van Gallo-Romeinse en Merovingische skeletten die in Tienen gevonden zijn. Dat moet nieuw licht werpen op de herkomst, de mobiliteit en de levensverhalen van deze gemeenschap.
Eerder voerden onderzoekers van de Vrije Universiteit Brussel ook al isotopenanalyses uit op crematieresten van 147 individuen. Die studie richtte zich vooral op de mobiliteit van de mensen en op hun dieet. De analyses tonen aan dat vooral lokale mensen hier begraven zijn maar in periodes van verhoogde activiteit veranderde dat patroon. Factoren zoals zoutconsumptie, landgebruik en import beïnvloedden duidelijk hun voedingspatroon.
Een grafveld met visie en betekenis
Recent doctoraatsonderzoek toont aan dat het grafveld al bij de stichting van de vicus werd aangelegd en bijna 300 jaar in gebruik bleef. Doorheen die eeuwen veranderden de begrafenisrituelen mee met de gemeenschap, wat het grafveld tot een unieke spiegel maakt van sociale, culturele en religieuze evoluties.
Zowel begravingen als crematies kwamen gelijktijdig voor. De graven bevatten een opvallende rijkdom aan grafgiften en rituelen, wat aantoont dat de dood werd gezien als een belangrijke overgang van het aardse leven naar een nieuw bestaan.
Het doel van de onderzoeken is om te proberen om fundamentele vragen te beantwoorden: wie waren deze mensen, waar kwamen ze vandaan en hoe waren ze met elkaar verwant?
Ondanks de grote invloed van het Romeinse Rijk in onze regio, blijft onze kennis over de gewone bevolking beperkt. Dankzij dit DNA-onderzoek krijgen de anonieme doden van Tienen opnieuw een stem en ontstaat een uniek beeld van een gemeenschap die bijna tweeduizend jaar geleden leefde.