De natuur barst momenteel helemaal open. Zeker de paardenbloem (Taraxacum) is erg dominant aanwezig. Zo dominant zelfs dat ze door sommige mensen als storend wordt ervaren en op die manier enigszins in de categorie onkruid dreigt terecht te komen.
Dat zou een belangrijke vergissing zijn. Zelfs het hoog aangeschreven wetenschappelijke magazine EOS besteedt er aandacht aan. Ecoloog Jonas Lembrechts (Universiteit Antwerpen en Universiteit Utrecht) noemt de paardenbloem een onderschatte bloem. Ze bloeit al heel vroeg als er nog niet veel andere planten in bloei staan. Ze blijft ook doorgaan tot zeer laat in de herfst of de winter. Daarom zijn paardenbloemen bijzonder waardevol en zelfs van levensbelang voor de insecten.
Dat ze zo massaal aanwezig zijn bewijst ook dat het meester-overlevers zijn. Volgens professor Lembrechts is die overlevingskracht een gevolg van de voorliefde van paardenbloemen voor schrale grond. Op sites waar de mens deze plant probeert terug te dringen gaat hij het net goed doen. Daar bestaat ook een woord voor: cultuurvolgers! Waar de mens het lelijk gemaakt heeft zijn paardenbloemen het laatste sprankje hoop, volgens professor Lembrechts.
Paardenbloemen verspreiden zich op een bijzonder ingenieuze manier. De bloemen maken de bekende ronde bosjes met zaadpluizen die kinderen graag wegblazen maar die vooral door de wind getransporteerd worden. Dat zorgt ervoor dat de zaadjes zich massaal kunnen verspreiden. Als zo’n zaadje landt, verankert het zich met sterke penwortels in de grond. Als de plant geplukt wordt blijft de worden zitten en hij kan opnieuw opgroeien.
Paardenbloemen hebben ook een nadeel. Ze domineren een aantal andere planten die belangrijk zijn voor de biodiversiteit en die ook nodig zijn voor het overleven van sommige insectensoorten.
De beste manier om paardenbloemen te bestrijden is de grond gerust laten. De andere gezonde inheemse vegetatie zal er uiteindelijk zelf voor zorgen dat de uitbreiding van de planten ingeperkt wordt.
Nuttige info!