Natuurfotograaf Eddy Koninckx publiceert een paar foto’s van het zeldzame woudaapje. Eerder kon ook natuurfotograaf Herman Gabriëls de kleinste reiger fotograferen. Dat gebeurde telkens in de Wijers. Het woudaapje is een van de doelsoorten voor het nieuwe wetland in Kloosterbeemden.

Hermeandering

Op de rechteroever van de Demer tussen Zichem en Testelt werden drie historische meanders opnieuw open gemaakt. Tegelijkertijd moet op die oever een nat rietland van zo’n zestig hectare ontstaan. Dat gebeurt grotendeels door de verhoging van de grondwaterdrempel en deels ook door dijkverlagingen te realiseren waardoor de Demer bij hoog water kan overstromen naar het nat rietland toe.

In de gebieden waar dat rietland ontstaat, zit nog een laag vervuild slib in de bodem. Die kon bij de sanering van de Winterbeek en de Grote en Kleine Leigracht niet verwijderd worden. De experten kozen er uiteindelijk voor om de vervuiling ter plaatse te neutraliseren maar daarvoor moet het gebied blijvend omgevormd worden in natte natuur. Dat biedt belangrijke voordelen. Natte natuur werkt als een soort spons. In natte periodes kan het gebied veel water opvangen. Kloosterbeemden verzekert een extra buffercapaciteit van zo’n 300.000 kubieke meter water. De waterveiligheid voor de ganse regio wordt op die manier sterk verbeterd. In droge periodes geeft het wetland het water traag weer af. Dat remt de uitdroging van de site af.

Natte natuur zorgt voor biodiversiteit

Natte natuur zorgt ook voor een sterke toename van robuuste biodiversiteit. Een aantal planten en dieren die streekeigen zijn maar al jarenlang verdwenen waren, krijgen opnieuw kansen omdat hun natuurlijke habitat hersteld wordt.

Een van die soorten is het woudaapje. Dat is onze kleinste reigersoort. Het is een bijzonder schuw dier dat zich schuil houdt in het riet. Bij potentieel gevaar neemt het woudaapje een soort paalhouding aan. Hij strekt zich dan volledig uit en steekt de kop omhoog. De vogel valt dan nog nauwelijks op tussen het opstaand riet.
Soms verraadt de vogel zijn positie door zijn geluid. Dat lijkt namelijk op de blaf van een hond.
Het woudaapje is vooral actief in de schemering. Hij durft op dat moment al eens naar de rand van de rietzone komen maar als hij gevaar voelt rent hij weg tussen het riet. Hij gaat dus niet wegvliegen. Het lijkt op dat moment dat hij van stengel naar stengel slingert, vandaar ook de naam woudaap.
Het woudaapje overwintert niet in onze regio. Het is een trekvogel Het is een trekvogel die bij ons te zien is vanaf eind maart-begin juni tot augustus- Het is een trekvogel die bij ons te zien is vanaf eind maart-begin juni tot augustus-september. Hij overwintert in Afrika, ten zuiden van de Sahara.

Migratie naar Kloosterbeemden zeker mogelijk

Natuurfotograaf Eddy Koninckx kon deze week in de Wijers een paar foto’s maken van een woudaapje. Eerder zagen we ook al beeldjes passeren van natuurfotograaf Herman Gabriëls. Die kon ook al in de Wijers een volwassen en een juveniele woudaap fotograferen. Op waarnemingen.be vinden we ook een paar vaststellingen in het Schulensbroek. Zowel de Wijers als het Schulensbroek zijn vlakbij de Kloosterbeemden. De kans dat deze zeldzame vogel naar het nieuwe wetland migreert is dus zeker niet uitgesloten.

Geef een reactie