Het is onderhand een jaarlijkse traditie. De jonge ooievaars die op de broedpaal in de buurt van het Bezoekerscentrum Webbekomsbroek zitten, krijgen een ring en dat wordt gekoppeld aan een ooievaarswandeling. De deelnemers mogen daarna het ringen bijwonen en ze krijgen de jonge ooievaartjes dus van kortbij te zien. Als was dat dit jaar toch enigszins anders. Er zijn namelijk nieuwe, veel strengere richtlijnen voor zulke activiteiten. Het publiek moet fysiek gescheiden blijven van de ooievaars en enkel de ringer mag de vogels aanraken. De organisatoren mogen ook geen publiciteit maken voor het ringen. Een ooievaarswandeling kan uiteraard wel.
Ondanks al die beperkingen mochten ze in het Webbekomsbroek toch zo’n tachtig deelnemers tellen voor de wandeling en het ringen. Die kregen slechts drie jonge vogels te zien terwijl er oorspronkelijk vier in het nest zaten. Die vier ooievaartjes zijn echter niet op hetzelfde moment uitgebroed. Twee vogels kwamen later uit het ei en daardoor zijn ze kleiner. Zij hebben het moeilijker om hun deel van het eten te krijgen dat de ouders aanvoeren en de natuur is in zulke omstandigheden bikkelhard. Een van de kleine vogels is allicht uit het nest geduwd. Er is geen spoor meer gevonden van dat ooievaartje. Tijdens het ringen bleek dat de tweede kleine ooievaar erg zwak is. De kans dat hij het haalt is beperkt. De twee grotere jonge vogels doen het echter bijzonder goed.
Om de vogels te kunnen ringen worden ze even uit het nest gehaald. De moeder bleef opvallend aanwezig tijdens dat moment. Ze vloog pas heel laat weg en bleef de ganse tijd aandachtig aanwezig. Nadat de jonge vogels weer in het nest waren gezet, kwam ze snel kijken. Een van de jonge ooievaars reageerde alleszins erg enthousiast op het herstel van de normale situatie.
