Tag Archives: Rillaar

Dierenwijdingen in Zichem, Rillaar,Diest, Kapellen en Testelt

Volgende zondag 3 november is de feestdag van de heilige Hubertus. Dat is een druk beklante patroonheilige. Hubertus is de patroon van onder meer de boswachters, houtbewerkers, hondenliefhebbers, metaalarbeiders, schutters en optiekers. Dat laatste begrijpen we overigens niet al te goed want optiekers dateren uit een tijd dat patroonheiligen niet meer per se werden aangeworven.

Alleszins is de feestdag van deze bezige heilige op een aantal plaatsen in de regio aanleiding voor brood- en hondenwijdingen.

Jachthoornblazers in Zichem

In Zichem kan broeder Luc ongetwijfeld ook dit jaar weer rekenen op een volle Sint-Eustachiuskerk. Daar is ook alle reden voor. Hondenclub De Gouden Jachthoorn krijgt, zoal ook de vorige jaren al het geval was, bezoek van de jachthoornblazers “Nette Füchsen uit het Duitse Viersen. Die dames en heren kennen hun stiel. Het is dan ook zeer de moeite waard om ze aan het werk te zien. Er zijn ook heel wat honden aanwezig. Van zenuwachtige keffertjes tot de grootste loebassen. Die houden het geen hele misviering stil en dat is vaak amusant. De viering eindigt op het buitenplein. Daar worden de beestjes, meestal uitbundig, besprenkeld met wijwater. Wie wil nakeuvelen is welkom in zaal Munte. OKRA zorgt daar voor breugelboterhammen.

Je kan alle afbeeldingen van de dierenwijding 2018 in Zichem hier bekijken. Fotografen waren Wim Vanhelmont en Hedwig Neesen

Drie wijdingen in Diest

In Diest moet de heilige Hubertus liefst drie keer aan de bak. Op zondag 3 november om 9 uur wordt het brood gewijd aan de Allerheiligenkapel. Om 15 uur zijn de huisdieren aan de beurt. Maar ook op zaterdag 9 november om 14 uur mogen de beestjes nog eens terugkomen voor een wijding.

Hubertus trakteert met een Jägermeister in Rillaar

Pastoor Rudy Borremans maakt van zijn zondagsviering altijd wel iets speciaals. Op de feestdag van de heilige Hubertus is dat uiteraard niet anders. Pastoor Rudy zegent tijdens de viering het brood en alle dieren die in en om de kerk aanwezig zijn. Al dat wijwater is uiteindelijk maar slap spul en de consumptie van miswijn is voorbehouden een het selecte publiek achter het altaar. Maar pastoor Rudy lost dat euvel met verve op. Na de viering wordt het straffere spul aangesleept. De dop wordt van de fles Jägermeister geschroefd en Hubertus wordt in stijl gevierd in Rillaar.

Wijding en wandelingen in Kapellen-Glabbeek

Ook in Kapellen-Glabbeek organiseren ze een honden- en broodwijding. Het brod is al voor de mis van 9.30 uur aan de beurt en na die misviering mogen de honden aan de bak. De Glabbeekse hondenschool zorgt dat de organisatie netjes uitgelijnd verloopt. Priester Luc Thiry is voorganger in de viering. Na de wijding om 10.45 uur is er een hondenwandeling met verse soep en…volledig in het thema van de dag… met hotdogs aan het einde.

Om 14.00 uur is er overigens ook nog een herfstwandeling. Deze keer met koffie en taart. Beide wandelingen zijn 5 kilometer lang en deelnemen kost 5 euro.

Discobar vervangt Hubertus in Testelt

In café De Weefberg in Testelt stellen ze de dierenwijding een weekje uit. Op Ter Hoeve is die wijding al jaren een goedgekoesterde traditie. Vorig jaar stonden er dertig edities op de teller bij Viviane van café Ter Hoeve. Dit jaar gaat de wijding door in café De Weefberg en daar willen ze de traditie alleszins in ere houden. Op zondag 10 november om 11 uur staat de wijding in de agenda’s. Hubertus is dan ondertussen al even opgeborgen maar het kan ook anders. Na de zegening om 11 uur kunnen de dieren met een gevoelig gehoor een rustig plaatsje zoeken want discobar Flatline neemt het dan over. Wie honger gekregen heeft van al dat gezegen kan een boterham met verse soep overwegen.

Je kan verder lezen na de afbeeldingen van de wijding in 2018

Alle foto’s van de dierenwijding 2018 in Testelt kan je hier bekijken. De fotograaf was Wim Vanhelmont.

Wie was de heilige Hubertus eigenlijk?

De Heilige Hubertus van Luik wordt aanroepen tegen hondsdolheid, bezetenheid en watervrees. Hij is de patroon van onder meer boswachters, houtbewerkers, hondenliefhebbers, metaalarbeiders, schutters en opticiens. Hij werd heilig verklaard in 743. Zijn feestdag is op 3 november.

Sint-Hubertus werd geboren als zoon van Bertrand, Hertog van Aquitanië en diens echtgenote Huberna, omstreeks 655. In zijn jeugd verbleef hij aan het hof van koning Theodorik III van Neustrië & Bourgondië en in het Ardennen-kasteel van Pepijn van Herstal. Hij was een verwoed jager. Volgens de legende bekeerde Hubertus zich tot het christendom na het zien van een hert met een schitterend stralend kruis tussen de geweistangen. Dat zag Hubertus toen hij in het jaar 683 het hert op Goede Vrijdag -de sterfdag van Christus- najoeg met zijn kruisboog in de bossen van de Ardennen. Vlak voor dat hij aanlegde voor het genadeschot met een pijl uit zijn boog, draaide het hert zich om en toonde Hubertus zijn gewei met daartussen het stralende kruis. Hubertus hoorde een stem: “Hubertus, waarom verlies je je tijd in dergelijke bezigheden? Als je je niet tot de Heer keert, zul je naar de hel gaan.” Bij het zien van het kruis en het horen de stem, herinnerde hij zich ook dat een hert een deel van Gods schepping is, dat onderhouden en bewaard moest worden. De oorzaak voor zijn jachtpassie is volgens de legende dat zijn geliefde vrouw Floribane , de dochter van Dagobert, graaf van Leuven, jong was gestorven. Later werd hij tot priester en bisschop gewijd. Hij werkte als missionaris in Brabant en de Ardennen, wat hem de naam “Apostel van de Ardennen” opleverde.

Lady V and The Tennessee Trees scoren hoog in Het Gemeentehuis

“De cowboys komen naar het Gemeentehuis”,schreef kroegbaas en nachtburgemeester van Rillaar Ronny De Rijck op zijn Facebookpagina. Dat was maar deels wat we zagen toen we vrijdagavond het saloon binnenslopen. Op het podium van de muziekkroeg stonden drie vervaarlijk uitziende muzikanten met cowboyhoed, gewapend met gitaar en drums, en een stevig in de boots gestopte blonde cowgirl. Lady V was de naam.

Lady V draagt de broek

Die laatste liet er geen minuut twijfel over bestaan. Zij droeg de strakzittende broek. Lady V, thuis heet ze gewoon Veerle Vercammen, opende de show met I need never get old van Nathaniel Rateliff. De lat lag meteen hoog. Rasmuzikanten David Ronaldo en Lesley Verbeeck, samen de fantastische coverband The Black Sneakers, stonden aan de toog en zij konden dit wel smaken. This is the life van Amy Mc Donald zette diezelfde toon verder en daarna kwam een mix van klassiekers van onder meer Creedence Clearwater Revival, Johnny Cash, Bruce Springsteen en Tina Turner. These boots are made for walking van Nancy Sinatra kon, gezien het genre en de vestimentaire keuze van de lady cowgirl, maar moeilijk ontbreken. Shallow van Lady Gaga en Bradley Cooper was een verrassende maar gesmaakte keuze en Leef van André Hazes zorgt altijd voor sfeer maar voor ons hoeft het niet meteen tussen dit rijtje van klassiekers.

In het tweede gedeelte bleef de band uit hetzelfde repertoire putten. Deze keer met Als het avond is van Suzan en Freek als Nederlandstalig accentje, iets wat we al beter vonden passen. Thank God I’m a country boy van John Denver werd de bijna voorspelbare afsluiter.

Steengoede coverband

Lady V is een leadzangeres waar je als band kan op bouwen. Breed stembereik, presence, beweging en interactie met het publiek. Maar de band zette zelf ook een stevig staaltje muziek neer. De vriendelijk ogende Stanley Matthews op bas en Gery Jallo op drums zijn gewoon uitstekende muzikanten.

En dan was er nog Pete Corman uiteraard. Iets waar wij naar uitkeken. In The Voice ooit geselecteerd door Natalia, precies omwille van zijn keuze voor country. De man is een uitstekende leadgitarist maar als countryzanger komt hij ook vocaal sterk uit de verf. Dat liet hij vrijdag echter nauwelijks merken. Hij bleef wat voorzichtig als backing vocalist van Lady V acteren en dat was jammer. Als duo zouden ze mooie dingen kunnen neerzetten.

Lady V and the Tennessee Trees is overigens een steengoede coverband die in iedere setting voor ambiance zal zorgen. Voor mijn part mogen ze Stetsons opzetten en met lasso’s gooien maar ze moeten toch eens nadenken over hun imago als countryband. Hun repertoire gaat namelijk veel breder dan dat specifieke genre.

Gemeentehuis bouwt reputatie op

Ronny De Rijck investeert al wel eens meer in een avondje muziek. Onder meer The Joshua Bulls Experience, The Black Sneakers en The Mayor’s Town Hall Project stonden er al op het podium en dat is van het beste wat je in de regio kan beluisteren. Lady V and the Tennessee Trees mogen zich in dat illustere rijtje bijschrijven. Kroegbaas Ronny De Rijck mag zo verder doen in het Gemeentehuis. Temeer omdat de zaak uitstekend geschikt is voor dit soort van optredens. Voldoende ruimte maar toch ook met de gezelligheid van een bruine kroeg. De zaak bouwt ook een reputatie op in de muziekscene en dat zorgt ervoor dat er een publiek op af komt dat kwaliteit apprecieert. We kijken uit naar de volgende naam op de affiche.

Pastoor Rudy Borremans wijdt tractoren in Rillaar

De kerk moet een kerk van mensen zijn. Het is een slogan die vaak terug komt in dure speeches en bevlogen redevoeringen. In Rillaar brengt pastoor Rudy Borremans het ook effectief in de praktijk.

Pastoor Rudy organiseert aperitiefmissen en fietswijdingen. Hij zorgde voor nieuw enthousiasme rond de jaarlijkse meibedevaart naar Scherpenheuvel en vorige zondag trok hij, na de zondagsmis, naar Het Gemeentehuis. Voor de kroeg van Ronny De Rijck vond de wijding van de tractoren plaats en daar is uiteraard gekwalificeerd personeel voor nodig. Rudy Borremans was gewapend met een kwispel en een beker geweid water. Hij sprak zijn parochianen eerst kort toe en kwispelde daarna het heilige vocht overvloedig in de cabines van de tractoren. De boeren zagen dat helemaal zitten. Na enkele kurkdroge weken helpt iedere druppel, moeten ze gedacht hebben.

Na de wijding reed al dat landbouwgeweld een tochtje door het landelijke Rillaar. Pastoor Rudy dronk een pintje en zag dat het goed was. Hij bouwt aan een kerk van mensen en blijft zelf ook een mens onder de mensen.

Aperitiefmissen van pastoor Rudy Borremans inspireren in Rillaar

Maak van de kerk een open huis waar iedereen zich welkom voelt en waar sociale warmte heerst. Dat moet zowat het basisidee zijn dat pastoor Rudy Borremans inspireerde om een aperitiefmis te organiseren.

Momenten van troost en blijdschap

Op zondagochtend om 10 uur loopt de kerk van Rillaar opvallend vol sinds pastoor Rudy daar aan zet is. Mensen van alle leeftijden en zeker niet alleen inwoners van Rillaar. Er komt bijvoorbeeld opvallend veel volk uit Kaggevinne opdagen, de deelgemeente van Diest waar Rudy Borremans lang parochiepriester was. Na de mis staan er achteraan de kerk een paar buffettafels en wat stoelen in een kring. Wie wil kan een glaasje fruitsap of een cavaatje drinken. Het concept slaat aan. Wij zagen niemand meteen weglopen. De mensen praten met mekaar en maken van de gelegenheid gebruik om met de pastoor te overleggen of hem wat goede raad in te fluisteren. Het zijn momenten van troost en van blijdschap. De gesprekken gaan over de hindernissen in het leven, simpele momenten van vreugde, belangrijke beslissingen maar ook futiele zaken.

Uit een korte babbel met een aantal aanwezigen blijkt dat zowat iedereen het een verfrissend initiatief vindt. Een dame van 88 vindt het extra motivatie om zeker iedere zondag naar de kerk te komen. Een jongedame uit Scherpenheuvel was eerder toevallig aanwezig maar ze sluit niet uit dat ze nog terugkeert naar de kerk van Rillaar.

Nederigheid en respect

Rudy Borremans staat er meteen na de mis opvallend trendy gekleed bij. Hij heeft aandacht voor iedereen en luistert naar de bekommernissen van zijn parochianen. De man is een inspirerend voorbeeld van hoe de kerk zichzelf kan heruitvinden. Veel filosofie komt daar niet bij te pas. Nederigheid, menselijke warmte en respect des te meer.

Ook de volgende zondagen zijn er nog aperitiefmissen in Rillaar. De vieringen starten telkens om 10 uur.

Pastoor Rudy Borremans start met aperitiefmissen

De kerken lopen op veel plaatsen leeg maar pastoor Rudy Borremans slaagt er op een opmerkelijke manier in om die trend te keren.

Tijdens zijn periode als pastoor in Deurne-Diest en in Kaggevinne was de kerk daar op zaterdagavond goed gevuld. De misvieringen in de twee deelgemeenten van Diest waren simpel, op maat van de inwoners. Geen dure woorden en gekromde zinnen maar mensentaal. Hij laste vaak momenten in waarin de viering bijna op een gesprek leek met zijn gelovigen. Hij betrok zijn mensen ook bij de voorbereiding en bij de inhoud. Altijd met respect voor de liturgie. Maar altijd op een begrijpelijke en overtuigende manier.

Beleving

Pastoor Rudy verkaste vorig jaar naar Rillaar en ook daar slaagt hij er opnieuw in om de mensen te boeien. Hij voegt er echter iets aan toe. Rudy Borremans zet in op beleving. Toch de grote mantra van de tijd. De pastoor leek zelfs de concurrentie aan te gaan met bedevaartsoord Scherpenheuvel. Hij organiseerde na de zondagsmis een fietsenwijding, net op de dag dat er een belangrijke mountainbiketocht plaats vond in Rillaar. Later maakte hij het plaagstootje weer goed door zijn parochianen te motiveren om in processie te voet naar de basiliek van Scherpenheuvel te gaan.

Aperitiefmissen

Pastoor Borremans krijgt dan wel mensen naar zijn kerk maar hij vindt het spijtig dat ze nadien niet even blijven babbelen met mekaar. Vanaf 7 juli om 10 uur start hij daarom met aperitiefmissen. De mensen krijgen na de viering een fruitsap of een glaasje cava aangeboden. “We willen met dat eenvoudig gebaar verbinding stimuleren bij onze parochianen”, zegt Rudy Borremans.

Pastoor Rudy Borremans organiseert fietsenwijding in Rillaar maar dat is niet zonder risico

Pastoor Rudy Borremans organiseert op Palmzondag 14 april een fietsenwijding in Rillaar. Dat gebeurt na de misviering van 10 uur. Vroeger was die fietsenwijding een hoogtepunt van de meimaand in Scherpenheuvel. Wij herinneren ons dat zelfs Eddy Merckx een ommetje langs de basiliek maakte om een geut wijwater over zijn dure vehikel te laten keilen. In de drukke wielerkalender van het profpeloton is daar geen plaats meer voor. Al passeert Mathieu Vanderpoel af en toe wel eens om een kaarsje te branden.

Die ronkende namen zijn echter niet het doelpubliek van Rudy Borremans, al zijn ze uiteraard welkom. Pastoor Rudy mikt op Pol met de pet en de wielertoeristen die vanaf nu weer iedere zondag de Hagelandse heuvels trotseren. Fijn initiatief van deze creatieve geestelijke maar de pastoor van Rillaar zou wel eens met een technisch probleem kunnen geconfronteerd worden.

Kerk en Leven meldde onlangs dat zijn collega Johan Goossens, Norbertijn en pastoor in Grimbergen, begin maart al een noodoproep deed omdat hij onvoldoende palmtakjes kan vinden. De buxusstruiken in de abdijtuin zijn kapotgevreten door de rupsen van de buxusmot. Pastoor Goossens heeft een paar duizend takjes nodig en die vindt hij niet meer. Of toch wel. Maar het zijn takjes zonder bladeren.

De buxusmot werd in 2012 voor het eerst in België aangetroffen en heeft sindsdien een enorme ravage aangericht in de buxustuinen. Volgens Wim Veraghtert van Natuurpunt heeft een buxusplant in principe een goed recuperatievermogen, zelfs als hij volledig kaalgevreten is. Het probleem is dat de motten meerdere keren per jaar een generatie eitjes leggen. Dat put de planten volledig uit. Enkel bespuiten kan helpen maar de producten die je daarvoor nodig hebt zijn schadelijk voor andere levende organismen. Op de website http://www.SOSbuxusmot.be vind je meer informatie.
Natuurpunt pleit ervoor om de buxus te vervangen door andere planten, zeker omdat buxussen eigenlijk weinig bijdragen tot de biodiversiteit.

Wat nu met de palmwijding

Maar hoe kan priester Borremans zijn potentieel probleem dan oplossen? In de liturgische kalender staat dat tijdens de palmprocessie de deelnemers palmtakken of andere takken van bomen met bloeiend lentegroen moeten dragen. Dat lijkt dus simpel maar dat is het niet. Palmzondag valt dit jaar extreem laat. Lentegroen genoeg dus. Maar de feestdag kan ook al op 15 maart vallen. Niet enkel is dat veel kouder voor fietsend Hageland, er staat op dat moment allicht nog geen lentegroen aan de takken van struiken en bomen. Dit jaar kan pastoor Rudy zich dus nog uit de slag trekken met liguster of godbetert met taxus. Bij Natuurpunt pleiten ze dan weer voor hulst. Dat is altijd groen maar daar staan meestal dorens aan, iets wat in bijbels perspectief dan weer akelige connotaties oproept.

Foto | Monseigneur Koen Vanhoutte installeert zoneploeg pastorale zone Sint-Rochus

De zoneploeg van de nieuwe pastorale zone Sint-Rochus werd vorige zondag geïnstalleerd. Dat gebeurde tijdens een eucharistieviering onder leiding van hulpbisschop Monseigneur Koen Vanhoutte. De nieuwe ploeg is een samenwerkingsverband tussen de geloofsgemeenschappen van Langdorp, Wolfsdonk, Gijmel, Rillaar, Gelrode, Ourodenberg, Christus Koning en Onze-Lieve-Vrouw Aarschot.

De ploeg wil uitpakken met eigentijds initiatieven rond christelijke spiritualiteit. De pastorale zone wil mee zoeken, in dialoog en respect voor traditie en creativiteit, naar wat jong en oud vandaag beweegt en beroert.

Samen met de priesters Rudy Borremans, Huub Gerits en Paul Van der Stuyft zijn zes leken verantwoordelijk voor de pastorale zonewerking:

Still Birth geeft ouders van doodgeboren kindjes hoop en kracht

Pastoor Rudy Borremans heeft geen hoogdravende woorden en maatschappijkritische standpunten nodig om zijn parochianen te overtuigen. Eenvoudige maar rake taal en acties waar de mensen ook echt iets aan hebben. Dat is de aanpak die ervoor zorgt dat Rudy in geen tijd een geliefde priester is geworden in Rillaar.

De zondagsviering wordt er overigens niet alleen door mensen uit Rillaar zelf bijgewoond. Een aantal inwoners van Schaffen-Vleugt en Kaggevinne, de kerken waar pastoor Rudy voordien werkte, doen de moeite om naar Rillaar te karren.

Vorige zondag werd er na de misviering in de kerk een herdenkingshoekje ingericht voor de kinderen die overlijden voor of tijdens de geboorte. Still Birth heet het kunstwerk. Eenvoudige blankhouten planken die harmonieus naast mekaar geschikt zijn. Ieder overleden kindje krijgt een naamplaatje en een wit roosje. Een blijvende herinnering die de families en hun vrienden troost geeft maar ook de kracht om verder te gaan.

De misviering zelf werd ondersteund door drie muzikanten uit Schaffen. Ze kozen niet voor de klassieke kerkmuziek maar voor bekende zachte popsongs. De kerkgangers konden dat bijzonder appreciëren en gaven het trio een spontaan applaus.

Volgende zondag 24 maart wordt de nieuwe parochieploeg in Aarschot aangesteld. Er is dan geen misviering in Rillaar zelf. Fietsers kunnen op  zondag 14 april, na de mis viering van 10 uur, hun fiets laten wijden aan de kerk.  

Live | Kirri Valvekens stelt nieuwe cd Little Somethings voor

Geen uithoek in Vlaanderen waar Kris “Kirri” Valvekens vorige zomer niet gespeeld heeft. Soms solo maar vaak met een van muzikale projecten zoals
Diamonds on the rocks, Greenwood, AJ&The Moose, 5 o’Clock Shadow Bluesband, Kirri Willy & le magasin dangereux of Memphis Mojo.

De laatste weken bracht dit muzikale toptalent met een stem die een kopie lijkt van Neil Diamond, heel wat tijd door in Studio Fandango in Boutersem. “Ik wilde eigenlijk wat ideeën en demo’s uitproberen”, zegt Kirri. “Dat vlotte zo goed dat ik samen met studiobaas Dirk Lekenne besloot om maar meteen een nieuwe cd in te blikken.”

Little Somethings heet de schijf en ze bevat acht volledig akoestische song over de kleine en minder kleine dingen van het leven. Kirri componeerde alle muziek en hij schreef ook alle teksten. Wij gingen in ’t Stamineeke in Webbekom een pint drinken met de Kirri en van het een kwam het ander. Een exclusief en onaangekondigd live concertje. Op 10 maart stelt de muzikant zijn cd Little Somethings voor in ’t Stamineeke maar mocht dat niet echt in je agenda passen, dan kan je ook opteren voor een van deze andere data:

  • 24 februari, 19uur |Den Venetiaen, Hoegaarden
  • 28 februari, 20uur | Het Gemeentehuis, Rillaar
  • 2 maart, 14uur | Dagbladhandel De Noene, Averbode
  • 2 maart, 20uur | After Muzecafé, Heusden-Zolder
  • 7 maart, 20.30uur | M-Shelter, Leuven
  • 9 maart, 15uur | Vinyl & More, Langdorp
  • 10 maart, 20uur | ’t Stamineeke, Webbekom-Diest
  • 30 maart, 21uur | Jazz Bar, Eindhoven

Pater Jan Geerts kan tranen niet bedwingen bij afscheid als pastoor van Rillaar

Hij was 43 jaar lang pastoor in Rillaar maar vorige zondag nam pater Jan Geerts afscheid van zijn gemeenschap. De man is ondertussen zeventig maar toch krijgt hij nog een nieuwe opdracht mee. Pater Geerts wordt pastoor in Averbode, Testelt, Messelbroek en Okselaar. Het toont aan dat de kerk in Vlaanderen een zwaar vergrijzingsprobleem heeft. Zonder de hulp van gemeenschappen zoals de Norbertijnen van Averbode, zouden er nu al veel te weinig priesters zijn om de parochies draaiende te houden.

Jan Geerts heeft 43 jaar op de teller in Rillaar

Norbertijn Jan Geerts werd geboren in 1948. Hij werd ingekleed in 1967 en legde in 1969 zijn professie af. In 1974 werd hij priester gewijd. Jan Geerts werd snel mede-pastoor en daarna effectief pastoor in Rillaar. Hij is ook adjunct-directeur van het bezinningscentrumModerator in de pastorale zone Averbode.

Pater Geerts kan tranen nauwelijks bedwingen

Dat de pater een populaire figuur is in Rillaar bewees de overrompelende aanwezigheid tijdens zijn afscheidsviering. Opvallend veel leden van de jeugdbewegingen ook. Pater Geerts was zelf jarenlang proost van de chiro in Rillaar. Zijn afscheid viel hem ook zwaar. Tijdens zijn afscheidsspeech had de pater het moeilijk om zijn tranen te bedwingen. De aanwezigen bedankten hem met een staande ovatie. Parochieassistente Maria Terweduwe kwam met een opvallende tussenkomst. “We delen niet altijd dezelfde mening”, zei ze. “Er zijn soms harde woorden gevallen en er is met de deuren geslagen. Maar we kunnen nog altijd samen door dezelfde kerkdeur.”

Het levenswerk van Jan Geerts is bij Rudy Borremans in goede handen

De opvolger van Jan Geerts is Rudy Borremans. Tot vijf maanden gelden was hij mede-pastoor in Diest. Rudy slaagde erin om de parochiegemeenschappen van Kaggevinne en Schaffen-Vleugt helemaal te laten ontbolsteren. De kerken waar hij de misvieringen deed liepen opnieuw vol. Rudy Borremans werd door zijn parochianen ook bijzonder gewaardeerd. Waarom hij opstapte is nooit helemaal duidelijk geworden maar allicht was zijn visie en zijn aanpak te verschillend van de ploeg waarin hij meedraaide. .

Priester Borremans is een intelligente man met een open visie. Hij breekt met de saaiheid die religieuzen te vaak kenmerkt. Rudy gaat stijlvol gekleed, heeft een trendy kapsel en rijdt met een opvallend maar tof autootje. Een modern denkende mens maar in de eerste plaats een priester die er is voor zijn parochianen. De misvieringen van pastoor Rudy gaan niet over de hoofden heen van de mensen. Hij weet ze vaak met eenvoudige woorden te raken in het hart. Het levenswerk van pater Geerts is bij hem in goede handen. Rillaar heeft een pastoor die met beide voeten in de maatschappij van vandaag staat.

ACV Demer opent nieuwe vestiging in Rillaar

De nieuwe vestiging van het ACV in Rillaar gaat volgende week, op maandag 17 december, open. Dat kantoor vervangt de vestigingen van Diest en Aarschot. Het kantoor in Diest sloot in augustus 2017 definitief nadat medewerkster Sara Van Passel achter het loket werd dood geschoten door een Poolse jongeman. 

Het ACV liet daarna een studie uitvoeren om na te gaan waar de dienstenregio Demer best zou kunnen gevestigd worden. Uit die studie bleek een locatie tussen Diest en Aarschot optimaal. ACV koos voor het vroegere pand van XL-Outlet aan de Diestsesteenweg 601 in Rillaar. Dat is op de grens tussen Rillaar en Scherpenheuvel. 

Het ACV zal in het nieuwe kantoor een combinatie aanbieden van inloopmomenten en de mogelijkheid om op afspraak te komen. Op maandag, dinsdag en donderdag is het kantoor geopend tussen 9 uur en 12 uur. Op dinsdag kan je er ook in de namiddag en de vooravond terecht van 14.30 uur tot 18.30 uur. Op vrijdag kan je enkel op afspraak komen. 

Kapelhof, Chiro Rillaar en Rillaarse Bikers organiseren Warmste weekend

Vlaanderen geraakt stilaan op toerental voor de Warmste Week. In Rillaar werd de parking achter ’t Kapelhof omgebouwd tot een soortement mini-markt waar een gans weekend ambiance en actie was. Chiro Rillaar en de Rillaarse bikers combineerden drankenstandjes en eetkramen met volksspelen en zelfs een markt met neerhofdieren. Zaakvoerster Daisy liet een drietal gigantische ijsblokken leveren met een flesje Jägermeister erin. Bezoekers konden een gokje wagen naar het tijdstip wanneer de flesjes uit het ijs zouden tuimelen. En natuurlijk waren er optredens. De actie was overigens vrijdagavond al op gang getrokken met een spinningmarathon.

De opbrengst van de acties gaat naar vzw Warme Pootjes, ’t Hof van Vlaanderen en de vereniging Overdruksyndroom en Tarlov-cysten. Je kan deze warme actie nog steunen door je rosse muntjes te doneren in de spaarpotten bij een aantal Rillaarse handelaars. 

Wij verzamelen alle foto’s van acties in het kader van de Warmste week op onze actiepagina. Je leest daar ook hoe je een of meerdere acties een extra  duwtje in de rug kan geven. 

Faillissement Maretours bevestigd in staatsblad

De raad van bestuur van reisketen Maretours uit Rillaar, besliste op 24.10.2018 om de boeken neer te leggen. Vandaag verscheen de melding van het faillissement van Maretours in het Belgisch Staatsblad. Luc Nelissen is aangeduid als rechter-commissaris. Johan Mommaerts en Steven Nysten van het advocatenkantoor Lovius zijn de curatoren.

De reisketen heeft 19 kantoren en een omzet van ongeveer 26 miljoen euro. Er werken een dertigtal mensen voor Maretours. De schulden van het bedrijf zouden oplopen tot meer dan 10 miljoen euro. MareTours heeft drie aandeelhouders die ook ieder een derde van het kapitaal bezitten. Dat zijn de stichters Marie-Jeanne Van Camp en Michiel Janssens die de onderneming in 1985 hebben opgestart, reisgigant Thomas Cook België en de holding VACA, het moederbedrijf boven nichespeler Vayamundo.

Klanten die een reis geboekt hebben bij Maretours kunnen terecht bij het Garantiefonds Reizen (GfG).

 

 

 

 

Maretours legt de boeken neer

De raad van bestuur van Maretours uit Rillaar heeft gisteren beslist om de boeken neer te leggen. De reisketen heeft 19 kantoren in Vlaanderen en Brussel. Met ongeveer 26 miljoen euro omzet behoort Maretours tot de grootste spelers in zijn sector.

Sunair stapt in

Het echtpaar Marie-Jeanne Van Camp en Michiel Janssens startten het reisbureau in 1985 op. Maretours zocht specifieke niches op en werd specialist in sportvakanties, citytrips en wintervakanties. Om de snelle groei te kunnen volgen stapte het toenmalige Sunair in het kapitaal. Sunair verwierf 49% van de aandelen, de stichters behielden de meerderheid met 51%.

Drie aandeelhouders

Sunair stopte in 2001 en het huidige Thomas Cook België nam de minderheidsparticipatie over. Vorig jaar kwam de holding VACA in het kapitaal. De aandelen werden opgedeeld in drie gelijke delen van 33,3%. VACA is het moederbedrijf boven Vayamundo. Voorzitter van VACA Stefaan Vanthourenhout en gedelegeerd bestuurder Jo De Bock werden bestuurder bij Maretours.

Zaakvoerders aan de kant geschoven

Het is een publiek geheim dat de verstandhouding tussen de oprichters enerzijds en VACA en Thomas Cook België anderzijds, niet meteen goed is. Marie-Jeanne Van Camp en Michiel Janssens werden dit jaar als zaakvoerder aan de kant geschoven en vervangen door een interim manager. Die heeft deze week alle kantoren gesloten. De keten zou meer dan 10 miljoen euro schulden hebben.

Op de website van Maretours staat een landingspagina die de klanten doorverwijst naar het Garantiefonds Reizen (GfG). De keten heeft meer dan 30 personeelsleden. Hun toekomst is hoogst onzeker.